De afgelopen weken zijn opnieuw voorbij gevlogen. Onze tijdelijke gast, Harrie Hoppenbrouwers is weer terug in Nederland. Harrie heeft hier veel meegemaakt op en rondom het werk. Hij kon er onder andere zijn sponsorkind Jedidja ontmoeten, en samen met Marlene Uy (de Project Coordinator) de organisatie op zich nemen van een dagje uit naar het strand, voor de kinderen en een aantal van hun ouders. De kinderen vonden dit geweldig. Voorts zijn we samen de afgelopen weken drukdoende geweest met wat opknapwerk in het CWCE huis (Child & World Cebu / Empower, Inc. – zo heet het officieel). Op de bovenverdieping zijn de vloeren in een drietal kamers van nieuwe grondplaten voorzien. Je kunt er nu weer veilig overheen lopen zonder in een gat te zakken wat de termieten hier veroorzaken. Op de begane grond, waar zich het kantoor en de keuken bevinden, is de keuken fors onder handen genomen. Er ligt een nieuw zelfgemaakt aanrechtblad met een schone wasbak erin; een fatsoenlijke kraan, en de ramen zijn van nieuw muggengaas voorzien. Het ziet er allemaal een stuk frisser en meer bruikbaar uit.

Goudse Stroopwafels in Cebu
De opknapbeurt voor de keuken kwam precies op tijd, want afgelopen vrijdag arriveerde hier de stroopwafelapparatuur zoals die door het bestuur van C&W Nederland naar ons verzonden is. Dit was na een speciale donatie vanuit een plaatselijke kerk in Bodegraven. Hartelijk dank daarvoor, alle gevers. Wij gaan hier in Cebu om te beginnen een vijftal gezinnen (broodwinners) aan een regelmatig inkomen helpen. Voorts wordt dit een eerste SEP activiteit (Social Entrepeneurship Program) waarmee we een deel van de lopende kosten voor het totale programma kunnen dekken. Dat is heel dringend nodig, omdat tot op de dag van vandaag de lasten op een te gering aantal schouders drukken, en de stichting zo niet financieel gezond kan draaien. De stroopwafels worden hier ook als lekkernij ervaren. We zijn nog een aardig eindje af van de 340 miljoen stuks die de mensen in Nederland jaarlijks verorberen, maar als wij nu eens zouden kunnen mikken op 1 promille van dat getal op een bevolking die ook nog eens meer dan 5 maal zo groot is, wie weet? We gaan eerst een week of 4 de best werkbare productiemethoden ontwikkelen en met receptuur en inkoopmogelijkheden experimenteren. Tegelijkertijd wordt aan de afzetkansen in de markt gewerkt. Dit is voor alle betrokkenen een nieuwe, leuke en ook belangrijke uitdaging.

CWCE als een volwaardige organisatie.
De afgelopen maanden hebben we veel al gaandeweg mogen (of moeten) uitvinden. De adviezen van derden bleken vaak tegenstrijdig, niet langer van kracht, of bij onze specifieke gebruiksvraag onbekend of niet van toepassing. We zijn er nu praktisch doorheen. De NGO op zich was al een feit. De belastingregistratie EN vrijstelling van inkomstenbelasting nu evenzo voor onze organisatie hier, en voorts voor de mensen die we in deze livelihoodprojecten aan een eigen inkomen willen helpen. Deze komende week kunnen we de bankrekeningen in werking stellen. De voorlopig laatste stap is de Gemeentelijke licentie om een business te mogen voeren. Daartoe moest nogal wat bewijsmateriaal gepresenteerd worden en diverse gesprekken gevoerd, maar we zijn er bijna doorheen. Ook de sanitaire licensie (zoiets als de keuringsdienst voor waren) gaat geen probleem opleveren. Het CWCE huis kan de productie voorlopig makkelijk aan.

Juni staat voor de deur
En daarmee een nieuw schooljaar voor onze kinderen. Wij willen u graag vragen om met ons mee te doen, mocht er dat nog niet van gekomen zijn. Graag willen we de kinderen ook dit jaar kunnen voorzien van schooluniformen, leermiddelen, ondersteuning bij transportkosten, medisch/sociale begeleiding, maaltijden en last but not least, ons zaterdagochtend programma, leerzaam, fun en opbouwend, ook in hun geloof wat hier bij uitstek zo’n ingrjipende rol speelt in het alledaagse leven. De kinderen zijn reuzeblij met hun sponsor-ouders, en hen die dit nog niet kennen vragen ons er dagelijks naar. Help ons mee hen te helpen om mooie, gezond ontwikkelde jonge mensen te worden.
Daar spannen wij ons hier, en het bestuur in Nederland, graag voor in. Hartelijk dank,

René Willems

Het is de vroege ochtend van palmzondag en ik bevind me in San Jose, provincie Antique op het eiland Panay. Ik ben daar maandelijks voor enkele dagen om de stichting Let us Care te helpen bij de opzet en aansturing van hun Home for Girls, een opvanghuis voor langere termijn behandeling van misbruikte meisjes. Eerder ging het vooral om de renovatie van het gebouw, die onder mijn aansturing tot stand kwam. Dit was voorheen een fabriek voor ijs-productie; na ruim 8 jaren leegstand totaal verwaarloosd en onbruikbaar. De verbouwing en het opknapwerk nam zo’n 4 maanden in beslag, maar alles ziet er nu keurig netjes uit en binnenkort gaat het huis officieel van start met een inzegening op 28 april.
Op de achtergrond klinkt het gekraai van de vele hanen die dit land kent. Men is hier gek van hanengevechten, een erfenis van de ruim 300 jaren koloniale overheersing door de Spanjaarden. Het gekraai vermengt zich nu met het klokkengelui bij de aanvang van de belangrijkste week in het kerkelijke jaar. Hier in de Filippijnen heeft zich daar sinds begin zestiger jaren een bedenkelijke traditie bij gevormd, een imitatio van het lijden van Jezus waarbij mannen zich met echte (weliswaar gesteriliseerde) spijkers, door de handen en voeten heen laten kruisigen. Zelfs het vaticaan heeft zich opnieuw uitgesproken tegen deze niet ongevaarlijke vorm van volksdevotie.
Nu eerst een douche, daarna mijn persoonlijke stilte-tijd die ik zeker op de zondag wil bewaren, en vervolgens me voorbereiden op 2 vergaderingen. Een met enkele leidinggevenden hier uit San Jose, en vanavond om 9 uur met het Child & World bestuur in Nederland.
Het is al vroeg flink warm; een hele mooie dag.

. . . Marlene, onze project administrator en ik hadden deze dag eigenlijk bestemd om de budgets voor de komende 2 jaren en te completeren; dit is nodig voor onze stedelijke vergunning. Daar is dus niets van terecht gekomen.Om kwart over negen onderweg naar de Immigratiedienst in Mandaue city voor de verlengng van mijn visum. Om 12 uur hadden we dit voor mekaar. Daarna naar het Department for Foreign Affairs, zaken uitzoeken voor de verlenging van Marlyn’s paspoort. Vervolgens naar het Department for Labor and Employment. Dat heeft de verdere middag tot zes uur opgesnoept. We moesten daar zijn in verband met de procedures rondom onze NGO en de arbeidscontracten. Niets kunnen doen aan de budgets, en ook niet aan een projectaanvraag voor Nederland. Morgen lijkt dit nu ook niet te lukken. Een dag is hier snel voorbij .

Ons programma met de kinderen en hun ouders.
In ons vorige bericht noemde ik u al dat we veel hebben geleerd van ons eerste programmajaar. De plannen voor de groeirichting naar andere delen van deze barangay (stadsdeel) worden de komende twee maanden uitgewerkt. Het gaat daarbij om Kalunasan en de Juan Osmeña extension. Voorts werken we vanaf 11 t/m 16 april mee aan een door de plaatselijke C4 kerk georganiseerde vakantieweek voor de kinderen. Onze teacher en community organizer Grace Suante is daar bij de leiding betrokken voor wat betreft spel, samen muziek maken, en uiteraard voor haar prachtige bijbelse vertellingen en uitleg. Het Child & World team verzorgt samen met een aantal vrijwilligers de diverse snacks (meer dan 2 filipino’s bij elkaar betekent sowieso een maaltijd). Voor 30 april hebben we een dagje uit naar het strand georganiseerd voor de kinderen en hun ouders of verzorgers. Dankjewel Harrie. Voorts zijn er nog 2 ouders bijeenkomsten gepland (april en mei) waarbij het gaat over vaardigheidstrainingen, het micro-krediet self help programma, en besprekingen over opvoeding en gezondheid (fysiek en geestelijk). Het is heerlijk om te zien dat dit ook steeds meer een project van de ouders zelf wordt. Een van hen, Eric Suan heeft zitting in het bestuur van Child & World Cebu / Empower (CWCE in het kort).

Harrie Hoppenbrouwers helpt ons mee in Cebu.
Harrie is een van onze sponsors bij het programma voor de schoolondersteuning van kinderen; een programma dat feitelijk het hele gezin ten goede komt. Hij is daarnaast ook nog een zeer actieve gepensioneerde leraar met twee rechterhanden wat klussen betreft. Het door ons voor het programma gehuurde huis had dringend een interne opknapbeurt nodig voor de keuken (in gebruik voor het voedingsprogramma ten behoeve van de kinderen) en voor drie kamers op de guesthouse bovenverdieping waar termieten zich al enige tijd tegoed deden aan de vloeren. Harrie besloot om hierheen te komen en heeft in eigen kring een groot deel van het benodigde geld voor dit deelproject bijeen weten te brengen. Hij werkt enthousiast mee. Vooral ook de ontmoeting met zijn sponsorkind Jedidjah doet hem goed, evenals het van dichtbij meemaken van het totale programma, de mensen en de regelmatige uitdagingen voor ons allen bij het werken onder een arme bevolking.

Een bezoek aan Bantayan eiland, een Gawad Kalinga bouwproject
Deze periode was ik van woensdag 30 maart tot en met 5 april in Manilla. De moeder van mijn verloofde Marlyn, overleed plotseling tijdens de zondagnacht van 27 op 28 maart. Het was goed om gedurende deze droeve tijd de pijn van het verlies te delen tijdens de meerdaagse wake en de uiteindelijke begrafenis op 31 maart. Voorts was ik in Manila bij de voortgaande besprekingen inzake bamboo technologische artikelen; dat is een van de productgroepen waarmee wij ons programma voor levensonderhoud van de mensen in Cebu invulling willen geven. Marlyn studeerde eerder finance & business law en werkt al 12 jaren op de financiële afdeling bij Gawad Kalinga, een grote NGO die een enorm ambiteus project runt op vele locaties, ook in verschillende andere arme buitenlanden. Een kijkje op de website is de moeite waard http://www.gk1world.com/. Deze NGO is uitgegroeid tot een ware jeugdbeweging die vele tienduizenden vrijwilligers weet te mobiliseren bij een programma gericht op het uitroeien van armoede. Ronduit fantastisch. Marlyn kwam op 6 april mee naar Cebu. Ze heeft ons als CWCE op 7 april eerst een dag geholpen bij de organisatorische en financiële opzet van onze eigen nog nieuwe NGO (deels zelfs nog in afwerkingsfase) en we zijn haar daar dankbaar voor. Vervolgens zijn wij de dag erna om half 4 in de ochtend met de bus naar Bantayan eiland vertrokken. Inclusief de boottocht kwamen we daar om 10 uur aan. Wat een feest om zoveel vrijwilligers vanuit allerlei hoeken een week met groot enthousiasme tijd te zien besteden aan het bouwen van een compleet klein dorp. Om kwart voor elf moe maar voldaan weer thuis in Cebu. Marlyn is op zondagochtend vroeg weer teruggereisd naar Manilla.

Ja, Swen, Nienke, Roos-Anne, Freya en Ruben, studenten aan de TU-Delft . . .Wij gaan hier beslist verder met het door jullie zo fantastisch ingezette marktonderzoek en uitgangsontwerp voor een innovatieve serie uitvaartskisten. Sterker nog, er vindt nu een doorontwikkeling plaats met voor de Europese markt aangepaste gelijksoortige producten. Het gaat nog steeds om het creëren van jobs hier en het financierbaar maken van onze nog veel grotere visie op het helpen uitroeien van armoede. We zijn nog drukdoende met onze productiewerkplaats, maar kunnen voorlopig over reeds bestaande alternatieven beschikken. Er zal nog wel wat water door de zee moeten (inspanningen van onze kant) maar het ziet er beslist hoopvol uit.

CWCE als onze plaatselijke organisatievorm.
Alle documenten van de Security and Exchange Commissie (SEC) zijn in orde bevonden (doelen, naamstelling, opzet). Ook het vereiste gesprek met een jurist van het DSWD (de sociale dienst) is succesvol verlopen. Dit betrof een aantal inhoudelijke vragen over het programma waarin wij moeten kunnen aantonen dat we met geregistreerde social workers onder deze kinderen en hun ouders werken. Het complete oprichtingsdossier ligt nu bij de centrale SEC in Manila ter goedkeuring. Dit kan nog een laatste maand in beslag nemen. Daarna is de registratie een feit en kunnen we er verder mee bij het openen van een eigen bankrekening, registratie bij de stadsoverheid, de SWD, BIR (belastingen voor de employees) SSS (social security system), Philhealth (voor de ziektekosten) Pagibig (savings). Al bij al een hele kluif, maar voor het werk in groeiende mate noodzakelijk, en uiteindelijk ook handig.

Het eerste schooljaar zit er bijna op.
Dat loopt hier van Juni tot en met Maart, en daarmee is het nu tijd voor een evaluatie. We zijn oprecht blij en dankbaar voor alles wat er bereikt is en kijken nu met meer inzicht naar de verbeterpunten. Inhoudelijk komen we op stoom. Er is een oudercomité gevormd dat maandelijks bijeenkomt. Naast de geboden hulp bij het naar school gaan, is er een kinderprogramma op zaterdagochtend met vertellingen, een toepassingsles, samen spelen en een gemeenschappelijke lunch. Ook zijn we gestart (in een proeftraject) met een micro credit self help programma voor de ouders, en voorts wordt er door hen goed nagedacht over hoe we het overige buurtontwikkelingswerk het beste vorm kunnen geven, bij bijvoorbeeld de preventieve gezondheidszorg en het omgaan met geld. We bereiken nu 25 kinderen/gezinnen waarvoor de sponsering ook (bijna) rond is. Dat is de helft van het aantal waar we aanvankelijk van uitgingen en waar we komende maanden ook verder naar toe willen groeien. Een nieuw wijkwerk zoals dat waarvoor wij staan, kent zeker in de aanloopfase veel onvermoede details.
Een nabij gelegen buurt, Kalunasan (nog steeds het Oprra gebied), en de Juan Osmeña extension (nog steeds dezelfde barangay als waar wij ons productiviteitscentrum willen bouwen) worden nu betrokken bij het Child & World wijkontwikkelingswerk. De doelgroep blijft de ondernemende kansarme die verder ook aan de criteria voor deelname aan ons programma voldoet.

Catering
Een eerste activiteit die ons plaatselijke werk op de kortere termijn werk voor de mensen onder onze zorg, en inkomen voor het programma oplevert, is een catering. We willen hiermee scholen, kantoren en banken bedienen met een in onze keuken vervaardige goede, gezonde en betaalbare lunch maaltijd. De brochure die we hier begin april over uit willen laten gaan heeft een beknopt voorwoord van plaatselijke politici en kerkleiders. We wijzen daarmee vooral op het maatschappelijk verantwoord ondernemen. Iets dergelijks geldt ook voor de stroopwafelproductie waarmee we hier zo spoedig mogelijk aan de gang willen. Veel filipino’s zijn compleet idolaat van de Nederlandse stroopwafels die hier vervolgens niet verkrijgbaar zijn. Zelf maken dus, en daarmee brengen we ons CWCE werk onder de aandacht en dragen bij aan de locale financiering ervan. We willen hier in Nederland ook fondsen voor gaan werven.

We doen nog veel meer aan de inkomensverwerving en aan de zelfstandigheidsbevordering.
Ik zou u nog uren kunnen vertellen over onze gevorderde samenwerking met andere NGO’s en plaatselijke overheden, en over onze bamboe plannen waarmee we nog veel meer mensen kunnen helpen. Een volgende keer hoop ik u te kunnen vertellen over wat we doen met de uitvaartkisten waaraan de TU-Delft studenten hebben gewerkt, en over de bamboe fietsen waar wij bij betrokken zijn.

CWCE als onze plaatselijke organisatievorm.

Child & World Cebu Empower, ofwel CWCE is de naam van onze NGO (een Niet Overheidsorganisatie hier in de Filippijnen. We hebben wat langer moeten wachten op een formele naam-check, maar sinds 1 week zijn we nu zover dat een belangrijke vervolgstap gezet kan worden. Nog in de tweede helft van februari hopen wij de besprekingen met het DSWD (het Department for Social Welfare and Development) te kunnen voeren; hopelijk zelfs af te ronden. Deze zijn nodig voor een formele toestemming om op een voor de overheid controleerbare wijze dit soort werk onder de mensen, m.n. de kinderen te mogen uitvoeren.
Voor en door de ouders. Het wijkontwikkelingsprogramma CDP komt op stoom.
Eerder noemde ik u al dat er groot enthousiasme is voor Marlene’s cursus over de Zelf Hulp Aanpak. Daarbij gaat het als eerste thema om een microkrediet activiteit die met eigen geld wordt opgezet. Inmiddels heeft de wijkbewoner Eric Suan zich ontpopt als een uitstekende leider. Hij was al gevraagd als CWCE bestuurslid (wijkvertegenwoordiger) en dat bleek een goede keuze. Eric en Marlene werken nu samen aan een gedegen lesprogramma en bijbehorend actieplan. Ik heb een eerste versie onder ogen gekregen en kan goed zien dat dit een werkbare richting is ingeslagen. Zoals de meeste studieprogramma’s hier doen we dat in een combinatie van Engels en Visayan (het Cebuano), zodat het mes aan meerdere kanten snijdt. Bij ontwikkeling in dit land hoort een goed en actief kunnen omgaan met het Engels. Wij op onze beurt zijn gebaat bij meer actief omgaan met het Cebuano.

Nieuwe zaterdag activiteit voor de kinderen.

Het eerdere lunchschema van maandag, woensdag en vrijdag wordt met ingang van 22 februari verschoven naar dinsdag, donderdag en zaterdag. Op zaterdag 26 hopen we dan in het CWCE huis van ‘s-ochtends 9 uur tot 1 uur in de middag te starten met een nieuwe wekelijkse activiteit voor de kinderen. In de praktijk blijkt dit een hele mooie mogelijkheid om hen ook als groep bijeen te zien en beter te leren kennen. Binnen het Filippijnse nationale curriculum voor basisonderwijs staan vakken beschreven als Christian Education en Values. Wij willen dit invullen met onder meer vertellingen, om daarna samen door te praten over hoe je in je leventje omgaat met de dagelijkse portie zorgen en vreugdes. Ook wordt de kinderen geleerd hoe ze zich kunnen beschermen tegen kwaadwillende volwassenen, en wat je allemaal zelf kunt doen om goed om te gaan met het milieu en de dieren. We gaan vast veel plezier hebben met elkaar ook in sport en spel en een gezamenlijke lunch.

René weer terug naar de Filippijnen.

Op zaterdag 12 februari zijn we vertrokken naar de Filippijnen. We, dat is Erna Vinkers van de stichting Let’s Care en ikzelf. Sinds afgelopen juli heb ik Let’s Care op het eiland Panay (San Jose / Antique) mogen ondersteunen bij de renovatie van een oud verlaten fabrieksgebouw tot wat het thans is, een opvanghuis voor misbruikte jonge meisjes in de leeftijd van 7 tot 17 jaar. De samenwerking blijven we voortzetten. In Manilla kon veel bereikt worden tijdens de minder dan 2 dagen dat ik daar mocht zijn (onder meer voor ons inkomensverwervend programma in Cebu). Op dinsdagochtend was het daar om 5 uur uit de veren voor de vlucht naar Cebu, aankomst 11:30 en twee superintensieve dagen van bijpraten en uitwerken met het Child & World team. Op donderdagochtend vanaf Cebu opnieuw om 5 uur uit bed voor de vlucht naar Iloilo gevolgd door een bustocht van ruim 3 uren. Vanaf de 22ste in de avond hoop ik weer in Cebu te zijn en samen met ons team verder te bouwen aan het prachtige werk van C&W in Cebu. Het is heerlijk om over de volle breedte van ons werk stralende gezichten te ontmoeten; mensen ook die God dankbaar zijn voor onze aanwezigheid en uw hulp. Hartelijk dank daarvoor.

Child and Word Empower Cebu

Child & World Cebu Empower, ofwel CWCE is de naam van onze nieuwe NGO (een Niet Overheids Organisatie) op de Filippijnen. In overleg met de lokale partijen zijn we overgegaan tot het oprichten van een eigen organisatie, zodat het werk effectiever verricht zal worden en alle lijnen duidelijk zijn. De verschillende partijen zijn in de nieuwe NGO vertegenwoordigd.

Het wijk-ontwikkelingsprogramma (CDP) voor de ouders is officieel gestart.

Op 2 januari zijn we officeel van start gegaan met het programma voor de ouders met een bijeenkomst in Cebu Center Christian Church. Hieraan werd door ongeveer de helft van het aantal ouders of verzorgers deelgenomen waarvan we de kinderen in het lunch voedingsprogramma hebben; een goede opkomst dus. Meerdere ouders spraken hun enthousiasme uit over het hele programma en dat direct aansluit op het algemene Filippijnse nationale curriculum voor de onderdelen Christelijk Onderwijs en Waarden (maatschappijleer). Het overige cursusprogramma wordt in de loop van dit eerste kwartaal van 2011 stap voor stap opgepakt.

De maandelijkse ontmoeting voor de ouders.

Op 15 januari vond de maandelijkse ontmoeting van ouders plaats. Er is met elkaar gesproken over de taakverdeling bij alles wat wij samen (ouders en CWCE staf) gedurende de volgende maanden willen bereiken. Er is ook groot enthousiasme voor Marlene’s cursus over de Zelf Hulp Aanpak. Daarbij gaat het als eerste thema om een microkrediet activiteit die met eigen geld wordt opgezet. Marlene heeft hier binnen een ander programma in Busay goede ervaringen mee opgedaan.

Jaarlijkse ontmoeting van het HCDI.

Op 21 januari j.l. hield het Aziatische HCDI haar jaarlijkse ontmoeting. Niet zoals gepland in Cambodia, maar om diverse redenen hier in Cebu. CWCE is daarbij vertegenwoordigd door haar bestuurslid drs. Rhoda Mendoza (tevens HCDI national director voor de Filippijnen) en Marlene Uy, onze Project Administrator en tevens HCDI algemeen bestuurslid. Het HCDI beschikt over veel ervaring waarmee men kan bijdragen aan ons CDP programma. Dit gaat ons de komende periode van nut zijn.

Het inkomens verwervend programma van CWCE. . .

Op 28 januari vond een ontmoeting plaats aan de TU-Delft. De vijf studenten die 4 maanden bij ons in Cebu en Nederland gewerkt hebben hielden daar een schitterende presentatie. In een eerste vervolg daarop wordt op 3 februari door Martin Klitsie van Sunidee.com voor ons als direct belanghebbenden een avond georganiseerd om een nieuw concept voor een Nederlandse markt te bedenken. Daarnaast heeft zich een eerste vrijwilliger aangemeld, Harry Hoppenbrouwers die het bouwteam in Cebu komt versterken in de periode eind maart tot midden mei. Voorts zijn we betrokken bij enkele innovatie projecten in het zogenaamde engineered bamboo. Meer daarover een volgende keer.

Rene weer terug naar de Filippijnen.

Op zaterdag 12 februari is het zover. Zeven intensieve weken in Nederland worden daarmee afgesloten. 2 bestuursvergaderingen, familiebezoeken, diverse spreekbeurten, huisontmoetingen en vele zakelijke gesprekken. Hartelijk dank aan Wim, Henny, Eric en Margreet voor zoveel betoonde gastvrijheid. Naast het vele werk hier heb ik me daarom toch ook goed kunnen ontspannen.

Een aankomst met hindernissen . . .

Mijn meest gedenkwaardige reis vanuit de Filippijnen tot nu toe. Op donderdag 16 december arriveerde ik vanuit Cebu via een overstap in Korea op de Londense luchthaven Heathrow. Het was me bekend dat ik daar de nacht zou doorbrengen, voorafgaand aan het laatste stukje naar Amsterdam met Easyjet op vrijdagochtend om 06:15 vanaf Gatwick airport. Eenmaal in het vliegtuig gezeten werd de vlucht alsnog afgeblazen wegens de weersomstandigheden op Schiphol. De volgende vlucht om 17:00 verging het evenzo, waarna ik de nacht heb doorgebracht in een Londons hotel en de volgende ochtend op het nippertje nog een laatste plaats met de trein kon bemachtigen. Met uiteindelijk 2 volle dagen vertraging en een boel extra kosten werd ik op zaterdagavond door onze bestuursvoorzitter Wim Evers vanaf het station Zwijndrecht naar zijn warme woning gereden om weer op verhaal te komen.

Een gezegende kerst en een gelukkig nieuwjaar . . .

De daarop volgende bijna 3 weken en de kerst mocht ik bij Wim en Henny doorbrengen. Een warme en vooral ook gezellige tijd. Tevens het nodige kunnen doen aan het regelen van afspraken, beleidsstukken schrijven, een eerste bezoek aan Join for kids (een steunfonds waar Shirley en ik op 26 januari ons C&W project onder de aandacht mogen brengen), een oudejaarsbezoek bij mijn oudste zus Ies en haar man Huub plus het nieuwjaar met meerdere familieleden, een boodschap en presentatie in de evangelische gemeente Zwijndrecht, een pittige bestuursvergadering, en een bedrijfsbezoek waar we een toekomstige samenwerking mee voorzien.

De aardse buitentent behoefde een kleine reparatie . . .

Belangrijk is dat het grondzeil stevig ligt en de binnentent bruikbaar is (een zo gezond mogelijk leven in dienstbaarheid). En ja, de buitenkant dient zo af en toe wat opgeknapt te worden, da’s waar. Na een eerste consult in Nederland op 20 december, kon ik op 7 januari al geholpen worden aan een navelbreuk. Dit heeft me in totaal bijna 2 weken hersteltijd gekost. Eric en Margreet van der Beek hebben mij sinds 7 januari al een heerlijke tijd bezorgd in Bodegraven. Het is bijzonder goed om hen zo te mogen leren kennen. Eric is onze penningmeester en de samenwerking is zowel gezellig als effectief voor het werk van Child & World.

De studenten hebben hun werkzaamheden afgerond . . .

Vanaf 10 september zijn ze met vijf mensen druk in de weer geweest. Freya vloog 10 november al naar Nederland; Roos-Anne volgde op 17 december; Nienke en Swen op 17 januari en Ruben tot slot op de 19de. Zij hebben aan productontwikkeling voor de Filippijnen gedaan; een uitvaartskist die we voor de locale markt willen bouwen. Op 28 januari aanstaande volgt een eerste officiele presentatie in Delft. Wij zijn als bestuur samen met een aantal andere genodigden aanwezig.

In gesprek met het bedrijfsleven . . .

Naast de productie voor de Filippijnse markt staat ons ook een productielijn voor ogen van Eco uitvaartskisten in bamboe welke we in Europa willen afzetten. De gesprekken hierover beginnen steeds duidelijker vorm aan te nemen. We hopen hier binnenkort al meer over te kunnen melden.
Medewerker voor de bouw van ons productiviteitscentrum
Afgelopen woensdag mochten we kennis maken met Harrie Hoppenbrouwers. Harrie wil ons in Cebu komen meehelpen bij de realisatie van ons productiviteitscentrum. Dit hopen we in de periode april en juni te kunnen realiseren. Bid met ons mee voor alles wat hiervoor nog nodig is.